Bomen

Ik heb iets met bomen. Vroeger al, toen ik nog jong was, was ik er dol op. Zo zwierf ik graag onder grote kastanjebomen op zoek naar de mooiste glimmende kastanjes.  Achter de bushalte in Epe waar later een groot parkeerterrein is gekomen, was vroeger een park. Ik wachtte nooit op de bus bij de halte, ik zat altijd tussen de rododendrons. Om op het laatste moment naar de bus te sprinten als die er aankwam. Ook mijn route naar de kleuterschool ging door een parkje, dat er allang niet meer is. Ik liep elke dag dezelfde route, met mijn beker karnemelk in de hand, naar de "Kleuterbrink" in Heerde. Ik weet nog dat er esdoorns stonden. Niet dat ik toen al het onderscheid kon maken tussen een wilg of een populier, maar ik herinner mij de zaadjes die leken op twee vleugeltjes en die je in de lucht kon gooien als een helikopter. En dan de beuken met die heerlijke beukennootjes. Ik moest en zou persé een beukennootjestaart maken. Mijn moeder had uitgerekend hoeveel gram beukennootjes ik daarvoor nodig had. En dan zonder schil! Wat heb ik er veel opgeraapt en wat zaten er veel holle vruchten tussen, die je zo tussen duim en wijsvinger plat kon drukken.
Later werden bomen vooral leuk om in te klimmen. Maar ook om overheen te lopen, zoals we bij de padvinderij deden in het bos over de "Sprengen". We woonden niet zover van de bossen, aan de Veluwerand, en ik genoot van de vele fietstochten die we maakten door de slingerpaadjes tussen Heerde en Epe, waarbij de bomen altijd een beschut gevoel gaven. Maar ook de eenzame grote boom op de heide herinner ik me nog. Mijn vader speelde daar voor paashaas en verstopte rond die boom eieren. Daarna ging hij ons thuis ophalen en liepen we "toevallig" langs die boom waar de paashaas voor ons die eieren had neergelegd. Nu kan ik me dat niet meer voorstellen. De eieren zouden mogelijk allang door iemand anders zijn opgemerkt en misschien ook zijn meegenomen. Mijn ouders maakten zich er ook niet druk om dat wij alleen door de bossen fietsten. We kenden de paadjes als onze broekzak.
Nog steeds ben ik regelmatig gefascineerd door bomen. Zo kan ik echt met ontzag kijken naar oude bomen, die door hun grootte alleen al imponeren. Kortgeleden wandelde ik  met een neefje en nichtje door het bos. Ik herinnerde me toen het verstop-spel wat wij als kinderen speelden. Vooruitlopend op de wandelroute ging ik achter een dikke boom staan en wachtte tot iedereen voorbij liep, zonder mij op te merken. Daarna kwam ik dan te voorschijn, met een kiekeboe!!!
Tegenwoordig maken vooral de boomwortels in  allerlei vormen en groottes mij stil. Ik maak er graag foto's van en ze helpen mij om mij ook heel aards te voelen. Alsof ik mij ook heel diep verbonden voel met de aardse moeder.
De liefde voor bomen zet zich door in de liefde voor hout. Zo vind je weinig geverfde meubelen in ons huis. Wel meubelen waarin de nerf van het hout zichtbaar is. En dood hout stoken we graag op in onze speksteenkachel. Zo doen bomen ook na hun dood nog iets voor ons.  Ze geven me warmte, en soms vind ik een klein beestje of spinnetje daarin terug, die ook van deze boom gehouden heeft en haar heeft uitgezocht om lekker in weg te kruipen.
Voor het huis waarin we wonen staat onze mooie rode beuk. Ik ben erg blij dat deze boom op ons erf staat en niet te dicht aan de straat. Daar zou ze het niet overleefd hebben misschien. in de 20 jaar dat wij hier wonen hebben we deze boom verschillende keren moeten snoeien, zodat het verkeer op de straat verder kan. De boom geeft bij extreem hete dagen beschutting en schaduw en diverse toeristen zijn al gestopt en afgestapt om onder onze beuk even te rusten. Misschien is een klein bankje wel een goed idee. Misschien word ik wel heel oud en kan ik nog lang van zo'n bankje genieten. Ik hou het in gedachten......

Heldin uit mijn jeugd

Morgen ga ik weer op bezoek bij mijn moeder. Ze is inmiddels al over de 80, maar woont zelfstandig. Tot nu toe kwam ik er alleen wanneer het zo uitkwam. Onderweg naar een cursus of bijscholing dacht ik dan vaak: even pauzeren onderweg. Even een kop thee halen.
Mijn zussen doen dat anders. Die komen met een bepaalde regelmaat bij mijn moeder langs. Terwijl zij ook een druk leven hebben. Mijn zus woont iets dichterbij dan ik, dat is zo. En heeft ook niet zorg voor kinderen. Datzelfde geldt ook voor mijn jongste zus. Die woont dichterbij, geen dagelijkse zorg voor...
Ik realiseerde mij dat ik, nu ik geheel vanuit huis werk, ook meer tijd heb gekregen. En dat ik dus geen enkel excuus meer heb om niet vaker naar mijn moeder te gaan.
Ze verdient het ook. En ik zal jullie vertellen waarom! Mijn moeder heeft nadat ze met mijn vader trouwde nooit meer betaald werk gehad. Mijn vader vond dat niet nodig. Hij zag liever dat ze thuis bleef bij ons. En stiekem ben ik hem daar wel dankbaar voor. Daardoor kon ze er altijd voor ons zijn. Maar ook mijn moeder had niet genoeg aan het moederschap alleen. Ook zij wilde zich ontwikkelen en carrière maken. Dat deed ze in het vrijwilligerswerk. Daarmee liet ze zien dat je ook in niet betaalde arbeid je talenten kan ontplooien en je roeping kan volgen.
Zij volgde cursussen, ook in persoonlijke ontwikkeling, en combineerde dat met de zorg voor haar gezin. Zo deed ze werk in de parochie, en met name de zorg voor en het bezoek van zieken en gehandicapten. Die taak vatte zij heel serieus op; zij volgde daar toerustingscursussen voor. Zo kwam ze via via ook op de cursus psychosynthese terecht. Door haar is mijn interesse in psychosynthese gewekt. We hebben hele gesprekken gevoerd over spiritualiteit, en hoewel ze trouw bleef aan de kerk, zag ze deze ook wel leeglopen en werd ze zelf ook nieuwsgierig naar andere denkwijzen en visies.

Wat ik ook van haar leerde was dat je andere geloven en religies beter kunt respecteren dan veroordelen, want.. alle mensen zijn immers ook niet gelijk. Toen ik dus met een niet katholieke jongen thuis kwam en ook later mij niet meer verbond aan een kerk, accepteerde ze dat uiteindelijk. In ons dorp richtte zij 40 jaar geleden de plaatselijke afdeling van de Zonnebloem op.  Ze dacht daarover na en besloot daarvoor om alle 7 kerkgenootschappen in het dorp te vragen om één afgevaardigde te sturen voor het bestuur en 1 bezoekdame. Hierdoor kon ze laten zien dat deze vereniging er voor iedereen was, voor alle gezindten. En natuurlijk ook voor de niet-kerkelijken. De zieken en bejaarden kregen onder haar bezielende leiding altijd bezoek van iemand van hun eigen kerk, en daarmee werd er al snel een lijntje van vertrouwen gelegd. Niet beginnen vanuit weerstand, maar vanuit vertrouwen was haar motto. en deze vereniging floreert nog steeds.Ik vind het heel terecht dat mijn moeder van de commissaris van de koningin een lintje kreeg. voor haar werk voor de Zonnebloem en voor haar verdiensten voor de parochie. Inmiddels was ze ook regionaal en landelijk tot het bestuurskader doorgebroken, en wij zagen dit thuis als een promotie die onze moeder maakte.!  Een burn-out heeft ze nooit gekend, Een arbeidsconflict ook niet. Ze deed haar ding, en toen ze voor mijn vader moest zorgen of voor haar eigen moeder, waren daar altijd anderen die het werk overnamen. Wat ze gaf, kwam terug!! Ze heeft met passie en plezier kunnen werken, en was voor ons een geweldig voorbeeld. Nu ze zelf ouder wordt, en op alle fronten het leven moeilijker en stiller wordt, kan en wil ik dit niet negeren. Ik ga vanaf NU elke week een keer bij haar eten, en doe wat mijn zussen al langer doen: verantwoordelijkheid nemen en haar aandacht geven. Want heldinnen zijn er niet om vergeten te worden.

Buitenleven

De laatste tijd geniet ik meer dan ooit van het buitenleven. Mijn beslissing om alleen nog maar vanuit huis te gaan werken, heeft er toe geleid dat ik 1,5 uur reistijd uitspaar, waarin ik eigenlijk alleen maar autowegen zag. In plaats daarvan kan ik elke dag 1,5 meer in bewegen. Dat kan een wandeling buiten zijn, maar ook een uurtje op de home-trainer, met het uitzicht op mijn tuin. Heerlijk relaxt vind ik dat dat. Ik zie nu meer bewust hoeveel vogels er in onze tuin rondvliegen. Toen het heel hard gevroren had, zag ik de berijpte spinnenwebben in de pergola hangen. Achterin grenst de tuin aan de paardenbak waar de pony's in het zand kunnen rennen, ook als dat in de wei niet mogelijk is. Ze hebben het heerlijk hier met een vrije uitloop en een open stal waardoor ze zelf hun ritme kunnen zoeken. De dieren zorgen er ook voor dat ik vaker buiten kom. Ze vragen aandacht, voeding en arbeid. Zo sta ik regelmatig in de kou om paardenkeutels weg te vegen. Zouden we geen dieren hebben, dan zou ik wellicht niet zomaar op het idee komen om daar in de kou te staan. Kortom: Het buitenleven triggert me wel. Voor Popko is dit altijd een tweede natuur geweest. Hij is zoveel buiten aan het werk, dat ik weleens denk dat hij meer uren buitenshuis doorbrengt dan binnen. Hij heeft dan ook een tomeloze energie.

Vroeger ging het vanzelf. Het was voor ons allebei normaal om hard te werken en huis en tuin in orde te maken. Nu we ouder worden weten we allebei heel goed dat we onze voeding, dienen af te stemmen op op onze leefwijze. En daarom zijn we ook met voedingssupplementen begonnen.
Niet iedereen om ons heen is het daarover eens. We hebben al zolang we samen zijn de beschikking over een eigen moestuin, dus met die groenten zit het wel goed, denk je dan. Maar natuurlijk is er meer dan alleen groente. Ons voedsel bevat lang niet meer zoveel vitale voedingsstoffen als toen onze grootouders jong waren. Dus zoeken we hier en daar naar aanvullingen om FIT te blijven.

Maar buitenleven is ook: tractors in je achtertuin die mest uitrijden en je een halve dag laten genieten van de geur, de strooiwagen als laatste door je straat, als iedereen zijn stoepje al schoon heeft, geen gebruik kunnen maken van glasvezel, omdat het huis van de buren wel erg ver van je vandaan ligt en we eigenlijk ook niet zonder auto kunnen, omdat de dichtstbijzijnde bushalte op 2,4 km afstand is.
Buitenleven is ook je ruiten smerig zien, een half uur nadat je ze hebt schoongemaakt. Geen t.v. via de kabel en dus storing op de schotel als het stormt. En oppas regelen voor de buitendieren als we op vakantie gaan.
Of ik terug kan naar een woonwijk? Op dit moment zeg ik:nee. Laat me hier maar lekker zitten. Ik hou van mijn vrijheid. Ik kan een aria zingen in mijn achtertuin. Ik kan rollen over het gras. Ik kan bloemen plukken en vogels voeren, de zon zien opkomen en ondergaan en ik slaap als een os.              's Nachts is het zo heerlijk en donker en stil dat je de stilte haast kunt horen.. En eenmaal ontwaakt heb ik een prachtig uitzicht over de akkers. Laat ons maar lekker vitaal blijven. we zijn voorlopig nog niet van plan om te verhuizen....

Well done

Dromen wijzen je de weg.

Het is 7.00 uur, nog vroeg in de ochtend. Ik voel me helder en heb zin aan mijn dag. Gisteren hebben we feest gevierd, ik was jarig! Vandaag pak ik de structuur weer op. Ik ben mijn eigen werkgever, dus ik zal mezelf vandaag weer de nodige taken en activiteiten voorleggen. Zo meteen een uurtje op de hometrainer, en dan douchen. Straks om 10 uur komt er iemand die nog niet ken bij me langs om kennis te maken met mij en wat ik doe. Ik ga haar vragen wat haar dromen zijn. Want met deze vraag kan ik mogelijk samen met haar ontdekken of er haalbare doelen zijn om voor te gaan werken. En als zij duidelijk weet wat ze wil, kan ik misschien iets voor haar gaan betekenen.

Waarom zijn die dromen nou zo belangrijk in onze branche? Het werk wat ik doe is niet voor iedereen weggelegd. Je hebt er een bepaalde drive voor nodig. Een duidelijk ‘waarom’. Dromen komen voor een deel voort uit ‘verlangen’ en voor een deel voort uit ‘pijn’. We weten soms beter waarom we iets ‘niet’ willen, dan waarom we iets ‘wel’ willen. Een negatieve ervaring vertelt ons dat we een andere kant op willen. Maar welke kant dan? Daarvoor hebben we ons verlangen nodig! Ons verlangen is het voertuig van onze ziel en brengt ons dichter bij vragen als: Waarom ben ik op aarde? Wat is mijn missie? Waar ligt mijn passie. Als we de pijn los kunnen laten en contact kunnen maken met onze dromen, dan zetten we een energie in werking die de andere kant op werkt. Werkplezier, iets betekenen voor anderen, goed zijn voor de wereld en de natuur, kunnen dan bijvoorbeeld nieuwe drijfveren worden. Daarbij horen de nodige emoties.. Emoties zetten uiteindelijk aan tot actie, niet ons denken. Ik kan in mijn hoofd wel bedenken dat ik een heleboel wil, maar als de actie uitblijft, kom ik niet dichter bij mijn doelen. Want, ik ben niet alleen mijn eigen werkgever, ik ben ook mijn eigen, en enige werknemer! Ik zal in beweging moeten komen, mijn taken en opdrachten die ik mezelf stel, wachten erop uitgevoerd te worden.

Zo dadelijk ga ik dus met deze gedachte aan mijn dag beginnen. Dat ik nu vroeg ben opgestaan voor mijn blog, komt omdat ik gisteren jarig was en mezelf een dag dagje vrij heb gegeven. Meestal plaats ik hem op zondag. Dan is er meer kans dat het gelezen wordt.  Wat er verder op mijn agenda staat ? Als het goed is staat mijn bonus vandaag op mijn rekening en kan ik weer wat investeren. Ik ga vanmiddag een collega zien, om samen over onze business te sparren. Zo blijven we elkaar scherp houden en groeien we samen. Netwerkmarketing.. zo leuk om te doen, maar niet voor iedereen. Misschien ook niet voor jou.. maar ik nodig je bij deze uit, net als degene die straks langskomt, om het eens even te bekijken.. De deur staat open voor jou!

Detox van 9 dagen.

De start van het nieuwe jaar begint voor veel mensen met goede voornemens, zo ook voor mij. Ik wil de knop omzetten en mijn BMI gaan verlagen. Het afgelopen jaar was een jaar waarin ik veel last had mijn nek, want het auto-ongeluk van 21 januari 2015 heeft zijn sporen nagelaten. Nadat ik eerst het hardlopen weer had opgepakt, (de Monnikenloop op Schiermonnikoog), ging het daarna slechter. Het hardlopen moest ik staken en zelfs wandelen gaf teveel druk. Ik bleef wel fit verder, maar mijn conditie werd er niet beter op, en mijn gewicht nam toe... Nu ben ik altijd al een lekkere eter geweest. Hoewel ik heel bewust eet, en echt gezond al zeg ik het zelf, biedt dat zeker geen garantie tegen overgewicht Ook van gezonde voeding kun je aankomen, en ook van fruit teveel eten.
Ik nam het lijstje door van voedsel dat ik regelmatig eet. Geen pakjes en zakjes, Eten wat onbespoten is en van het seizoen. Weinig tot geen alcohol. Meer plantaardig dan dierlijk voedsel. Veel fruit en groenten. Veel water. Geen suiker in de koffie en thee. Zuivere producten. En toch.. Oei ik groei!

Ik weet inmiddels waardoor dat komt: te weinig beweging. En teveel van al het goede en gezonde.
Tijdens de feestdagen heb ik mijn beslissing genomen: De knop gaat om en ik ga er wat aan doen. Te beginnen met een reiniging van mijn darmen. Die ontgifting is nodig om mijn lichaam te re-setten. Even helemaal leeg en schoon en dan opnieuw beginnen met het tot me nemen van voedsel.
Ik doe dat niet alleen, maar samen met  iemand die ook wilde starten. Zo hebben we steun aan elkaar.
Via de app hebben we al even contact gehad.contact. Starten op zaterdag heeft als voordeel dat we maandag, als de werkweek weer begint, op dag 3 zitten. Vanaf dag 3 mogen we weer meer eten: een warme maaltijd van 600 calorieën. Deze eerste 2 dagen houden we het bij supplementen, AloeVera Gel, een voedzame shake en hele gezonde tussendoortjes....Tomaatjes, sla, worteltjes, een peer, het mag gewoon. Zolang ik er maar niets aan toevoeg, Geen sausje, geen zout.

Ik kijk naar buiten en voel dat het vandaag een stuk kouder is geworden. Dat is een drempel voor mij om naar buiten te gaan. Binnen is het heerlijk warm bij de kachel. Daar kan ik mij neervlijen en ondertussen een spelletje wordfeut spelen. Ik heb inmiddels zoveel tegenstanders verzameld, dat ik wel een half uurtje zoet ben voor ik allee woordjes weer gelegd heb. Maar hoeveel calorieën verbruik ik daarmee?  En hoeveel trek krijg ik daarvan?
Goede voornemens beginnen met een duidelijke reden, een duidelijk WAAROM. Waarom ben ik gestart? Waarom wil ik mezelf op de proef stellen of ik dit kan?
Omdat ik me fitter en vitaler wil voelen. Omdat mijn BMI te hoog is en mijn conditie niet voldoende. Daarom! Ik schaam me er niet voor. Ik ben nu éénmaal één van die vele Nederlanders die niet van nature van sport houdt, niet lenig is, en heel veel smaak heeft als het om eten gaat. Dus ben ik blij dat ik ook voor het wandelen een maatje heb gevonden. Ik ga het gewoon DOEN.  Wish me luck!

Kaartjes sturen...

Kerst is weer voorbij. De boom staat er nog, evenals de kerststal en de ster hangt nog voor het raam.
De kaarten met goede wensen komen nog steeds binnen. Goede wensen voor de feestdagen, maar ook goede wensen voor het nieuwe jaar. Sommigen schrijven er een persoonlijk bericht bij, anderen zetten alleen hun naam op de kaart. Ik weet niet hoe jullie erover denken, maar ik vind al die post altijd erg leuk. Ik heb niet zoveel met digitale groeten via mail, hoewel een leuke digitale kaart op Facebook met mijn 600 vrienden wel nuttig kan zijn. Nee, mijn directe vrienden en mijn familieleden wil ik toch wel graag een persoonlijke kaart met de post sturen. Meestal zet ik er een slogan in, soms een gedichtje. Ik gebruik de kerstdagen om even na te denken wie mijn naasten zijn en wie ik graag het beste toewens. Elk jaar zijn daar wel mensen bij, die misschien niet op een kerstkaart zitten te wachten, Mensen die iemand hebben verloren, of die het op een andere manier heel moeilijk hebben gehad. Dan schrijf ik wel eens wat andere woorden dan "gelukkig nieuwjaar". Ik wens ze dan toe dat ze deze dagen omringt mogen zijn door mensen die om hun geven, en ik dat ze door hun warmte en liefde deze dagen door mogen komen..In 1993 was het voor ons ook een hele bijzondere periode rond kerst. Anouk kwam op kerstavond thuis, nadat ze vanaf haar geboorte op 3 oktober alleen maar in ziekenhuizen had gelegen. Ik heb toen haar kleinste knuffeltjes in onze kerstboom gehangen, en daarna deed ik dat elk jaar. Ze sliep kerstavond voor het eerst in haar eigen wiegje, en was ons "kerstkindje". Voor ons zal eerste kerstdag daarom altijd een dag zijn, met een randje, zowel een liefdevol randje alseen randje vol weemoed. Want op oudejaarsavond ging ze terug naar het ziekenhuis om daarna niet meer terug te keren naar huis.
Ik heb het dit jaar zo druk gehad, dat ik pas gisteren mijn kaarten op de bus heb gedaan. Ik had ze wel voor de kerst gekocht, maar het afscheid van het werk, het nalopen van de teksten op de nieuwe website en het bijwerken van de administratie, stonden ook op de agenda voor de kerstdagen. Na de boodschappen, het koken en de huishoudelijke taken, bleef er niet veel tijd over voor het schrijven van kaarten. Ondertussen heb ik wel vast de buren verrast met een vilten kerstbal voor in de boom. Ik vond ze op de website van Forever met leuke cadeaukaartjes erbij.
Op tweede kerstdag, 's morgens, heb ik uiteindelijk mijn kaartjes geschreven. Dat viel nog niet mee, omdat niet iedereen even trouw blijkt te zijn, in het doorgeven van adreswijzigingen. Voordeel is wel, dat ik mijn adreslijst nu weer helemaal up to date heb. Ik weet weer waar iedereen woont, ik ken zelfs de namen weer van alle baby'tjes die geboren zijn in het afgelopen jaar, want de geboortekaartjes van Ruben, Sara, Yonne en Hannah heb ik bewaard en ik kan ze allemaal weer bij naam noemen! Al die baby'tjes, al die kindjes, die net als onze Anouk in 1993, een naam gekregen hebben en deze naam

verder meedragen in hun verdere leven. Ook voor hen zijn onze kerst- en nieuwjaarswensen bedoeld. Zij zijn onze toekomst. Daarom voor iedereen, ook vanaf deze plaats: Maak van 2016 jouw jaar, maak je dromen waar!!!!

Vitaal Ouder Worden

Mijn schoonmoeder is op bezoek. Ze is 92 jaar. Vanmorgen stapte ze haar eigen woning uit en stapte in de taxi die haar bij ons bracht. Zo stond ze vanochtend met de rollater voor de deur.
In haar tas een cake voor bij de thee. Hoewel ze minder goed hoort lukt het gesprek vrij goed. Vooral omdat de kamer niet vol is, en we met z'n tweeën zijn. Hoe doe je dat ma? vraag ik haar. Hoe blijft je zo vitaal? De laatste jaren ben ik meer en meer met dat thema bezig geweest. Hoe kan ik vitaal oud worden? Hoe kan ik voorkomen dat ik op mijn 70ste al uitgerangeerd ben, Hoe kan ik tot mijn 80 ste, minstens, in het huis blijven wonen waar we nu wonen.
We hebben de afgelopen jaren er veel aan gedaan om ons huis te renoveren. In 2012 begon het met een nieuwe badkamer; het kleine bad eruit en een royale inloopdouche er voor in de plaats. Onze slaapkamer beneden weer netjes. En daarna kwam de keuken. Ik zag bij mijn schoonmoeder hoe lastig het voor haar is dat de koelkast op de grond staat. Alles wat ze in haar koelkast zet, wordt op het voorste randje gezet, anders kan ze er niet bij. Een poging om hem hoger te zetten mislukte. Ze is het zo gewend en met een stok met een haak eraan, kan ze alles wel naar toe zich toehalen.... Toen wij onze nieuwe keuken gingen uitzoeken deze zomer, was het eerste wat ik wenste een koelkast op hoogte. alle kastjes zijn vervangen door laden. zodat we er tot in lengte van dagen plezier kunnen hebben. We kunnen een hoop leren als we naar ouderen kijken.
Maar vitaliteit gaat verder dan het lichaam. Hoewel het knap is dat mijn schoonmoeder op haar hoge leeftijd nog haar potje kookt en haar eigen zaakjes regelt, heeft vitaliteit ook te maken met de kracht van onze geest. In haar geval waren lezen en puzzelen de sportieve activiteiten voor het brein. Vanaf het begin dat ik in de familie kwam, worden er spelletjes gespeeld. Rummycub en scrabble zijn daarbij favoriet. Natuurlijk kijkt ze ook t.v. maar internet heeft ze niet en ook geen mobieltje. Reizen deed ze altijd met de trein en dan liep ze naar het station. Een eenvoudig en regelmatig leven. Zou dat het geheim zijn?
Of is het geheim dat ze al heel haar leven groenten uit de eigen tuin eet? Mijn schoonvader was altijd in de tuin te vinden en mijn partner heeft die gewoonte over genomen. Ook wij verbouwen onze eigen groenten. We plukken onze eigen bessen en maken onze eigen appelmoes. Zo weten we in elk geval dat een deel van het voedsel wat we eten onbespoten is.

Hoe zit het ma, gaan we nog een spelletje scrabble spelen? Daar is ze zeker voor te vinden. Ik moet het wel even opnieuw uitleggen. Hoe ging het ook alweer. De dubbele woord- en letterwaarden komen weer terug in het geheugen. In het begin moet ik haar helpen om de juiste woorden te leggen en de punten goed te tellen. En dan komt ze ineens met de genadeslag! 54 punten in één keer. Ook de rest van het spel behoudt ze haar voorsprong. Tot ze moe is, honger heeft en precies op tijd haar broodje wil eten. Nu ligt ze lekker warm in een ligstoel bij de speksteenkachel met haar benen omhoog. en een plaid over haar benen. Straks, als ik klaar ben met mijn blog, spelen we verder en wil ze nog graag een stukje lopen. Want, zo vertelt ze,  ik heb geen zitgat. En daarmee onthult ze waarschijnlijk het ware geheim van haar vitaliteit. Niet op je gat blijven zitten, maar altijd in beweging blijven. We eten vandaag lekkere opgebakken aardappels en prei uit de moestuin. Ze verheugt zich er nu al op, en speciaal voor haar zorg ik ook voor een schaaltje jus en een toetje. Want een beetje vet een beetje suiker kan geen kwaad is haar motto.

Driekeer mezelf ontslagen..

Het is alweer een aantal maanden geleden dat Peter de Kuster mij vroeg of ik een bijdrage wilde leveren aan zijn boek, of liever gezegd zijn "reisgids". Het boek gaat over het "creatieve"menstype en toen ik een stukje erin las, herkende ik mezelf er helemaal in. Bovendien werd ik enorm getriggerd om opnieuw te gaan schrijven. Schrijven is altijd al een passie geweest, maar op de één of andere manier was de inspiratie wat opgedroogd en was ik vergeten hoe goed het me doet als ik kan schrijven!!! Na contact met Peter ben ik in de flow gekomen en ik heb mijn "reis" beschreven. Mijn reis door het leven waar het om werk en passie gaat. Wat me in dat verhaal vooral opvalt is, dat ik meerdere keren vrijwillig een vaste baan heb opgezegd of afgezegd. Dat moet je in deze tijd eens proberen... Dat ik er nooit spijt van heb gehad, zegt iets over de kern van mijn beslising: die kwam echt voort uit een diepe overtuiging dat die baan op dat moment niet in mijn leven paste.
De eerste keer dat ik een vaste baan kreeg, was in 1980. Het was ook mijn eerste sollicitatie en ik werd gelijk aangenomen op de arbeidstherapie van een psychiatrisch ziekenhuis. Een paar jaar later was de uitdaging weg en ging ik creatieve therapie studeren. Omdat ik in mijn werk geen ruimte kreeg om een HBO stage te doen, heb ik toen mijn baan in 1985 opgezegd om weer student te worden. De tweede keer dat ik vrijwillig ontslag nam, was toen ik als creatief therapeute drama op een PAAZ werkte. Ook hier was het mijn eerste sollicitatie, werd ik, in 1990 direct aangenomen. Dit keer was het niet het gebrek aan uitdaging maar het gebrek aan erkenning en waardering waardoor het niet meer stroomde. En er waren kinderen in ons leven gekomen. Ik nam na 7 jaar ontslag in begon mijn eigen praktijk. Daarna heb ik niet meer in loondienst gewerkt. Toch zit ik opnieuw in de verandering. Toen ik mijn eigen praktijk startte dacht ik werkelijk dat niemand mij meer kon tegenhouden. Toen ik toch tegenwerking ervaarde, door nieuwe regels en wetten in zorgverzekeraarsland, werd ik min of meer gedwongen te gaan werken op een andere plaats en onder andere condities. In het begin genoot ik, later voelde ik steeds meer en meer dat ik voluit vanuit mijn passie aan het werk was. En, hoewel je nu niet kunt spreken van ontslag,aangezien ik als ZZP-er met een VAR aan het werk ben, voelt het wel alsof ik opnieuw ontslag neem. Of ben ik het, die de zorgverzekeraar ontslaat? Als ik er goed over nadenk, maar ook niet al te lang, dan voel me eigenlijk wel machtig. Ik stap uit de wereld van diagnoses en behandelprocollen. Van verplichte modulen en evident based methodieken. Ik heb straks meer vrijheid als ik vanuit de aanvullende verzekering samen met mijn cliënten kan zoeken naar de weg die past bij hun reis. Niet een reis die door een reisbureau tevoren is vastgesteld, en waar vaststaat welke excursies er gedaan worden en welke musea moeten worden bezocht. Maar een reis over paden en wegen die niet altjd op een kaart zijn aangegeven, die we onverwacht tegenkomen, en volgen tot we opnieuw voor een keuze staan. Als ik denk aan een "held", dan denk ik altijd aan mensen die moedig zijn. Bij het schrijven van mijn hoofdstuk in de "Reis van de heldin" kon ik die moed niet echt herkennen in mezelf. Tot dit moment: Ik denk dat ik zeker moed nodig had en heb gevonden om tot driekeer toe het roer helemaal om te gooien zonder tevoren te weten, hoe mijn reis verder gaat.

Dat is nou AVONTUUR!!
Volgende week komt de hardcover versie van de reisgids van december uit en kan iedereen het hele verhaal lezen. Ik wens jullie veel leesplezier!

Tel uit je winst en keer uit aan jezelf.

 

Als jullie deze blog lezen is december al begonnen en is Sinterklaas alweer onderweg terug naar huis. Sommigen zeggen dat hij op 6 december eerst nog België aandoet.

Even een vraag: wie van jullie heeft zichzelf iets gegeven? Wanneer je nl. jezelf iets cadeau doet, en dit ook echt ontvangt, wil dat zeggen dat je jezelf ook werkelijk iets gunt. Je vindt jezelf voldoende waard om iets te krijgen. Is dat egoïsme? Nee zeker niet! Ik zal je uitleggen waarom niet. Op het moment dat je al een tijdje verlangt naar iets, en het is dan ineens binnen handbereik, dan gebeurt er iets in je hoofd en je hart. Het maakt een sprongetje. Je voelt dat je geluksgevoel wordt versterkt, en dat is precies wat je nodig hebt. Natuurlijk is het ook fijn om oprecht iets te ontvangen van een ander. Maar als je iets ontvangt van jezelf geeft dat je tegelijkertijd een gevoel van onafhankelijkheid. Dat jouw eigen geluk niet enkel afhankelijk is van anderen, maar dat je er ook zelf verantwoordelijkheid voor kunt nemen. Zo kun je jezelf ook iets geven dat niet materieel is: Bijvoorbeeld een KANS!

Geef jij jezelf een KANS? En doe je dat elke dag opnieuw? Stel je voor dat je opstaat en tegen jezelf zegt: Ik geef mezelf vandaag een nieuwe kans om gelukkig te zijn. En stel dat je dat elke dag doet. Wat zou er gebeuren? Probeer het maar eens. Ik wens jullie heel veel succes met het GEVEN en ONTVANGEN in december.

Voorwaarts is de uitdaging waar je juist terug zou willen gaan...

Mensen die positief in het leven staan en zelf de regie over hun leven willen houden, kunnen een voorbeeld zijn voor anderen. Zij kijken vooruit en hebben visie. Daarvoor is het soms nodig om voor jezelf de weg terug af te sluiten. Als er geen weg terug is, ga je je vanzelf meer focussen op de weg vooruit. Wij hebben dat samen al meerdere keren in ons leven ervaren.
De eerste keer was in 1994 toen we afscheid namen van onze dochter. Als een magneet werden we teruggetrokken naar ons leven met haar vóórdat ze stierf. Het liefst wilden we dat er geen toekomst was, want het zou een toekomst zijn zonder haar lach, dachten we. Inmiddels weten we beter. Ze is met ons mee gegaan en maakt nog deel uit van het  heden. En juist omdat ze er nog deel van uitmaakt, staan we sterk op de weg naar de toekomst.
De tweede keer was in 2008, toen ik borstkanker kreeg. Er werd een borst verwijderd, en opnieuw werd een weg terug onmogelijk. De rouw deed me weer verlangen naar mijn vertrouwde lijf, wat zoveel aankon. Inmiddels ben ik helemaal mee verzoend. Ik voed mijn lichaam zelfs beter en bewuster dan voorheen, wat duidelijk maakt dat ik ook met mijn lichaam toekomst zie.  Juist omdat ik de littekens liefkoos in het heden, is mijn lichaam een sterker instrument geworden naar de toekomst.
De derde keer was in 2012, toen de weg naar inkomen plotseling werd afgesneden. Ik had nog anderhalf jaar inkomen door afgesloten DBC's tegoed van de zorgverzekeringen toen ze besloten in februari 2012 de kraan dicht te draaien voor de GGZ waar ik als ZZP-er voor werkte.
Opnieuw werd ik als een magneet terug getrokken naar het verleden, om mijn gelijk en mijn geld te halen. Maar ik merkte al snel, dat dat geen optie voor mij was. Ik zou uitgeput raken op een bijna doodlopende weg..Ik nam mijn verlies, zeefde mijn bezit, en ontdekte dat ik heel veel kwaliteiten heb en die kan inzetten naar de toekomst.
In 2011 zette ik mijn handtekening voor een samenwerkingsovereenkomst met Forever. Ik zag de zakelijke mogelijkheden toen nog niet.
In mei 2013 echter stond ik ineens op een podium naast Rex Maugh omdat ik supervisor was geworden! Daarna durfde ik de regie in eigen hand te nemen! In mijn eigen tempo, ben ik mijn eigen business begonnen. In volkomen vrijheid ben ik gestart met een nieuwe uitdaging. Ik heb mijn geestelijke rijkdom meegenomen uit het verleden om er een overvloed aan geld mee te gaan creëren. Daarmee kan ik mij manifesteren in de wereld. Daarmee kan en wil ik toekomst bouwen.  Voor mezelf en mijn naasten.
Wat zorgverzekeraars mij niet gaven, omdat ze eerlijke zorg niet erkenden, doet Forever wel. Ik voel me erkend en gewaardeerd, maar vooral ook nu door mezelf en de mensen in ons team die helemaal in ons geloven!!
In 2014 nam ik mijn partner mee naar de rally van Forever in Londen en daar werd ook hij aangeraakt door het charisma van dit bedrijf. Vanaf dat moment zijn we er samen helemaal voor gegaan, en we staan nu op de drempel om opnieuw oude wegen af te sluiten en in vrijheid voorwaarts te gaan. Voor onze kinderen is het nog steeds een rare omschakeling waar ze niet veel van begrijpen. Maar als onze kinderen, later kunnen erven waar wij nu zo keihard voor werken, dan denk ik dat ze dankbaar zijn, We houden van dit bedrijf dat ons echt de mogelijk gegeven heeft uit de mallemolen van het leven te stappen en een eigen koers in te zetten...
En..we zijn op zoek naar jou! Durf jij dit ook? ( info@vitalworks.nl )

VITAL WORKS

De naam van onze nieuwe onderneming VITAL WORKS verwijst naar meer vitaliteit en meer inkomen. Onze nieuwe onderneming welke op 1 oktober 2014 van start is gegaan, is een paraplu voor diverse werkvelden waarin we ons bezig houden met VITALITEIT, bij vitaliteit wordt meestal alleen gedacht aan fysiek fit zijn.

LICHAAM
Het klopt dat ons lichaam een belangrijke graadmeter is voor vitaliteit. We adviseren daarom graag in goede voedingssupplementen om het lichaam schoner, fitter en rijker te maken. Goede balans begint in de darmen. Onze stofwisseling is mede afhankelijk van onze voeding en leefstijl.

GEEST
Naast het lichamelijke aspect is echter ook onze geest medebepalend voor vitaliteit. Onze psyche heeft dagelijks geestelijk voedsel te verwerken en dit is al dan niet makkelijk "verteerbaar". Om ook psychisch schoner, fitter en rijker te worden, begeleiden we je ook in deze geestelijke processen.

ENERGIE
We geloven dat alles energie is, en dat vervuilde, negatieve energie kan zorgen voor blokkades. Door je energetisch lichaam schoon te maken en door los te laten wat je niet nodig hebt, ontstaat er een vacuüm waarna positieve energie weer kan binnenstromen, en we ervaren dat het "stroomt".

GELD
Geld is een andere benaming voor overvloed. Door gebrek eraan ontstaat stress, die de balans in lichaam, geest en energie beinvloedt. In onze visie gaat het bij geld net als bij de natuur om respectvol omgaan hiermee en bewustzijn. Overvloed creëren geeft vrijheid om je te manifesteren.

ONTPANNING
Recreatie bieden we door onze leefplek te delen. We bieden daarvoor ons gastenhuis aan "de Veenstraal", waar het mogelijk is een heel weekend te ontspannen en te genieten van de omgeving in Drenthe, zodat je schoner, fitter en rijker weer terug naar huis terug keert, met of zonder begeleiding.

Wil je overvloed creëren op financieel gebied? Een nieuwe levensstijl, waarin meer balans en meer vitaliteit is? Wil je minder stress en meer posiviteit in je leven? Wil je een nieuwe, andere levensstijl, waarin je meer virijheid ervaart en meer regie hebt over je eigen leven?
Wij gaan je voor en leren je graag hoe je daar zelf wat aan kunt doen!! Ontgif, ontstress, laat los wat overbodig is en creeër je eigen inkomen en je eigen toekomst zoals jij dat voor je ziet!

Wij zijn Helen Norp en Popko Veenstra, en willen je graag coachen en begeleiden naar meer vitalitiet en meer inkomen!!

We stellen ons graag voor:

Helen Norp, geboren 1961:
vrouw, moeder, echtgenoot, personal trainer en coach, psychologisch zorgverlener, creatief therapeute, imaginatie coach bij chronischeziekte, psychosynthese gids, kindercoach, lichtwerker.

Popko Veenstra, geboren 1958:
man, vader, echtgenoot, personal trainer en coach, holistisch energetisch therapeut, regenesis master, reader, recreatie sportleider, groepsbegeleider in de zorg voor mensen met een handicap, onderwijzer.

We wonen in Drenthe, We hebben 3 kinderen waarvan 1 aan "gene zijde". We leven met onze ponies en kippen op een mooie plek in Drenthe, Nederland. We dromen nog en werken elke dag samen aan onze doelen. Je bent welkom in ons centrum "de Veenstraal" als gast, client, of in ons team als collega!!!!

Werken vanuit de 5 principes voor natuurgeneeskunde

Mijn persoonlijk werkwijze als paramedisch natuurgeneeskundig therapeut vanuit deze 5 principes:

1. Energie
In mijn praktijk zal ik aandacht geven aan zowel  je leefpratroon als aan de psychosociale aspecten van je gezondheid. Zo kijken we bijvoorbeeld naar je nachtrust en eet- en drinkgewoonten,  stressgevoeligheid, maar ook naar je ademhaling en spierspanning. Dikwijls wordt relaxatietherapie ingezet in de vorm van ademhalingsoefeningen, technieken van Jacobson, meditatie, visualisatie en energetische ondersteuning. Desgewenst wordt een cd meegegeven om zelf thuis te oefenen in ontspanning. Het algemeen advies is vaak om meer water te drinken, meer te bewegen en buiten te zijn en meer te slapen. Daarnaast kijken we niet alleen naar energie-lekken, maar juist ook naar wat energie geeft. Er is vanuit de holistische visie vooral aandacht voor het gezonde deel van uw lichaam.   

2. Prikkeloverdracht
In de wisselwerking met onze omgeving zijn we geneigd om secundair te reageren. D.w.z. dat we reageren op prikkels van buitenaf, waardoor we ons aanpassen of laten afleiden. De werkelijke prikkels komen in eerste instantie van binnenuit, uit ons hoofd, hart, lichaam. Om die prikkels te herkennen hebben we onze zintuigen nodig. Zien, horen, ruiken, proeven en fysiek ervaren/voelen helpen ons om ons meer bewust te worden van de prikkels. Daarnaast zijn er de prikkels/signalen van ons zesde zintuig, onze intuïtie of Hoger Zelf. Ook hierop kunnen we afstemmen. Mindfullness, meditatie, natuurbeleving, bewust bewegen, stilte en identificatie/des-identificatie kunnen ons helpen. Bij psychische problemen kan EFT of EMDR  of “innerlijk kind werk” helpen om prikkels opnieuw aan te bieden, met een andere intentie.

3. Drainage
Er zal tijdens de behandeling regelmatig aandacht zijn voor gedachten en gevoelens die in de weg zitten. Schuldgevoel kan een belemmerende gedachte zijn, maar ook angst, verdriet, boosheid en jalouzie kunnen emotionele obstakels worden in onze ontwikkeling of bij onze genezing. Daarom is er veel ruimte om stoom af te blazen, zowel fysiek als verbaal. Denk aan middelen als praten, schrijven, schreeuwen, zingen, rammen, dansen, kleien, tekenen, of huilen. Vaak worden creatieve mogelijkheden geboden om zo zonder oordeel of scene te kunnen afvoeren, kwijtraken of loslaten wat je niet meer wilt of kunt dragen. De opluchting, ruimte, die ervaren wordt, omarmen we in liefde. Het brengt ons dichter bij het kind in onszelf: spontaniteit, onbevangenheid en vertrouwen.

4. Voeding
Ieder mens heeft andere voeding nodig, ook als het om geestelijk voedsel gaat. Ik zal geen direkt voedingsadvies geven, maar we kunnen kijken naar alles wat binnenkomt en in hoeverre die input voedend is. Emoties weg-eten, overtuigingen opslurpen, hechten aan verslavende middelen en gewoonten, buitensporig seksueel gedrag, of teveel medicijnen zijn hier voorbeelden van. De verantwoordelijkheid heb je zelf in de keuzes die je maakt. “Gif” of “goed”. Ons lichaam bestaat voor 80 procent uit water, maar in plaats van water nemen we vaak koffie, wijn, bier, frisdranks en light's, energy drink of chocolade. De balans tussen genot en genoeg kun je zelf ontdekken. Ik schrijf geen dieet of medicijnen voor maar help in het communiceren hierover. Geestelijke voeding is datgene waarvan je zelfvertrouwen groeit, je persoonlijkheid sterker wordt en je geest helder.

5. Psyche
Door mijn opleiding en focus, zal de psyche vooral centraal staan. Bij psychosynthese gaat het daarbij om de positieve verbinding. Bij alles wat we op de voorgrond zetten is iets anders dat achterblijft. Door aandacht te geven aan het verborgene plaatsen we dat in het licht van onze geest. We kunnen ons dan ook met onze schaduwkant verbinden en dit in liefde omarmen. Psychosynthese werkt met subpersonen en hun onderlinge dynamiek, met de balans tussen Wil en Liefde, met het verlangen als voertuig van de Ziel, en het Hoger Zelf en haar transpersoonlijke kwaliteiten. Het gaat bij de psyche natuurlijk ook om integratie van ervaringen. Zonder integratie kan ons lichaam geen nieuwe stappen zetten, kunnen onze emoties geen nieuwe stroom vinden en krijgt ons denken geen creatieve vrijheid. Mijn werkwijze als paramedisch natuurgeneeskundig therapeut wordt gevoed door de volgende therapeutische richtingen en methodieken: Creatieve therapie Drama, Psychosynthese, Cognitieve Therapie,  Relaxatie therapie, Holistisch Energetische therapie. In deze richtingen vinden regelmatig cursussen en bijscholingen plaats.

Ik  werk ervaringsgericht met gecombineerde technieken:
Meditatie, visualisatie, imaginatie, mindfullness, creativiteit, drama, schrijven/dichten, intuïtief tekenen, bewegen, muziek, ervaren,  inzicht geven, opstellingen, EMDR, EFT, energetisch werk en bewust bewegen en beleven.